Gra na giełdzie

Jak grać na giełdzie i jednocześnie mieć rentę socjalną? Renciarze wiedzą, że nie mogą przekroczyć pewnego progu, którym jest przychód stanowiący 30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy i którego przekroczenie powoduje zawieszenie wypłaty renty socjalnej. W obecnym kwartale kalendarzowym, od 1 grudnia 2007 r. do 29 lutego 2009 r., próg ten wynosi 811,10 zł brutto. Więc co zrobić jeżeli dzięki grze na giełdzie zarobiliśmy więcej? I jak liczyć, kiedy co kwartał zmienia się próg, a podatek giełdowy liczymy corocznie?

Kiedy grasz na giełdzie, to podczas zysków ze sprzedaży akcji płacisz jedynie podatek giełdowy, który wynosi 19%. Z tego podatku nie są odprowadzane żadne składki do ZUS-u, więc nie musi on wiedzieć, że grasz na giełdzie i masz z niego przychód (lub stratę). W tym celu poszedłem do siedziby ZUS-u i potwierdzili moje przekonania. Giełda jest tak samo traktowana przez ZUS jak lokata w banku, gdzie również jest odprowadzane 19% podatku. I nic ponadto.

Więc mając rentę i “lukę” prawną możemy spróbować sił na giełdzie. Jeżeli ktoś chce to wykorzystać i mimo tego ma obawy, to radzę napisać pismo urzędowe do ZUS-u z prośbą o pisemną odpowiedź. W razie problemów prawnych wówczas mamy niezbity dowód interpretacji naszych wątpliwości przez ZUS.

Powodzenia i życzę dużych zysków. Może warto spróbować?

Panuje dość powszechna opinia, że do gry na giełdzie potrzebne są jeśli nie setki to przynajmniej tysiące złotych – najlepiej grube tysiące. Niestety najczęściej piszą tak ludzie którzy albo w ogóle nie grają, a jedynie obserwują i komentują gdzie popadnie (patrz komentarze na PB.pl) lub tacy, którzy już się dorobili (ciężką pracą etc) i dopiero teraz mając już duże pieniądze starają się je pomnożyć za pomocą giełdy papierów wartościowych.

O ile tych pierwszych łatwo rozpoznać (kto grający na kontraktach terminowych zarabia tylko, gdy indeksy rosną, a kiedy spadają krzyczy, że giełda to szulernia? [1]) o tyle druga grupa to często ludzie mający wiedzę o gospodarce i ekonomii znacznie przekraczającą średnią krajową (co o dziwo nie jest trudnym wyczynem) i potrafiący poprawnie przewidzieć i przeanalizować aktualną sytuację na rynku [2].

Mimo wszystko, panowie (i często panie) z drugiej grupy, którzy w wielu wypadkach zarabiają (jako przedsiębiorcy lub managerowie) kilka lub nawet kilkanaście tysięcy złotych kwotę od której warto zacząć grę na giełdzie podają w bardzo subiektywny sposób. Kto bowiem chciałby po jednym dniu grania zarobić 150 zł kiedy w tym samym czasie na etacie zarobi 200 czy 300 zł więcej?

Jaka jest dolna granica od której można zacząć?

Żeby odpowiedzieć na to pytanie odpowiem najpierw na pytanie z poprzedniego akapitu. Otóż 150 zł po jednym dniu grania na giełdzie zarobić będzie chciał każdy, kto zainwestował tylko 1 lub 2 tysiące złotych. Dla takiej osoby zysk ten będzie rzędu (kolejno) 15 i 7,5 procent a to bardzo dużo.

Jedynym sensownym czynnikiem decydującym o minimalnej kwocie inwestycji jest prowizja biura maklerskiego. Jest to moim zdaniem nie tylko jedyny, ale i niepodważalny czynnik, który w dodatku można w bardzo prosty sposób poprzeć prostym równaniem matematycznym.

Kwota_Minimalna = ((prowizja_minimalna*2)*100)/(procent_prowizji*2)

Zanim wyjaśnię ten z pozoru zawiły wzór wytłumaczę dla czego najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę jest prowizja naszego domu maklerskiego. Prowizja taka wyrażona jest najczęściej dwoma liczbami – pierwsza to procentowy wskaźnik (np 0,35%) określający jaką część kwoty transakcji biuro pobierze jako prowizję, oraz druga (np 3,00 zł) określający minimalną kwotę prowizji dla jednej transakcji.

Kwota minimalna jest ważna przy minimalnych kwotach transakcji np – jeśli kupimy 4 akcje MCI (w chwili pisania tego artykułu są średnio po 5,00 zł) – zapłacimy za nie 20,00 zł + 3,00 zł prowizji. Ponieważ prowizja liczona jest dwa razy (przy kupnie i sprzedaży) – nawet jeśli sprzedamy akcje po takiej samej cenie, zarobimy 20,00 zł ale z zainwestowanych 26,00 zł. W sumie będziemy więc do tyłu prawie 30%.

Dzieje się tak, ponieważ kwota minimalna prowizji (x2 bo pobierana jest dwa razy) wynosi w tym wypadku 30% (a nie 0,35%). Musimy więc znaleźć złoty środek tj kwotę, dla której (jako pierwszej) prowizja wyniesie dokładnie 0,35% – będzie to minimalna kwota jaką opłaci się (z punktu matematycznego) inwestować na giełdzie.

Kwotę taką wyliczymy właśnie wzorem podanym wcześniej. Sprawdźmy na przykładzie (kwoty podane w dwóch poprzednich akapitach) ile wyniesie minimalna kwota inwestycji przy prowizji 0,35% i minimalnej kwocie prowizji 3,00 zł

Kwota_Minimalna = ((3,00 zł *2) *100)/(0,35*2) = (6*100) / 0,7 = 600/0,7 = ~857,00 zł

Widzimy więc, że w biurze maklerskim który pobiera przedstawione prowizje opłaca się inwestować od kwoty 857,00 zł. Dla kwoty 830,00 zł prowizja 3,00 zł będzie wynosić 0,36% dla kwoty 900,00 zł będzie to już 3,15 zł ale procentowo będzie to już stałe 0,35%.

Oczywiście warto zainwestować nieco więcej lub zmodyfikować nieco wzór zwiększając ostateczną kwotę o dopuszczalny poziom strat. W przypadku 857,00 zł utrata 27,00 zł spowoduje, że transakcja sprzedaży będzie już poniżej tej kwoty i procent prowizji wyniesie nie 0,35% a 0,36% – niewiele, ale wystarczająco do zrozumienia idei.

Widać wyraźnie, że kwota minimalna inwestycji nie zależy ani od głosów ekspertów ani od innych giełdowych guru tylko od prostej matematyki – od oszacowania minimalnej (w odniesieniu procentowym) kwoty prowizji. A to, czy inwestujemy 1000 zł licząc się z zyskami 100-200 zł, czy 10 000 000 zł i oczekujemy zysków rzędu tysięcy złotych – to już inna historia.

Przypisy

[1] – dla mniej doświadczonych – zarabiać na kontraktach terminowych można nie zależnie od kierunku w jakim podążają indeksy. Można zarabiać zarówno jak notowania giełdowe spadają jak i wtedy, kiedy rosną. O tym czy zarobimy czy nie decyduje tylko i wyłącznie to czy trafnie przewidzimy ruchy indeksów. Jeśli natomiast taki sam zysk osiągnie wspomniany pan manager czy pani przedsiębiorca, którzy na giełdzie ulokowali 100 – 150 tyś zł najprawdopodobniej uznają taki dzień za stracony.

[2] – na giełdzie, oprócz wiedzy liczy się (może nawet przede wszystkim) doświadczenie. Oczywiście nie umniejszam wiedzy ekonomicznej osobom o których  tu wspominam, jednak wiele firm tradingowych żyjących z obrotu pieniędzmi na giełdach zatrudnia często ludzi po dowolnych kierunkach studiów (czy nawet tych bez mgr) stawiając na doświadczenie, a nie wiedzę o podstawach gospodarki.

Nie jest tajemnicą, że dziś łatwiej niż kiedykolwiek można zacząć grać na giełdzie. Głównie dzięki internetowym rachunkom maklerskim każdy może sprzedawać i kupować akcje na Giełdzie. Wystarczy posiadać trzy podstawowe rzeczy: konto maklerskie, wiedzę i oczywiście pieniądze.

Konto maklerskie – jak założyć?

Na dzień dzisiejszy wiele banków oferuje konta maklerskie. Najczęściej wystarczy podpisać odpowiednią umowę, żeby dodać usługę pozwalającą kupować i sprzedawać akcje. Najlepszym wyjściem jest używanie konta internetowego. Konta takie mają wiele zalet.

Atuty internetowego konta maklerskiego (giełdowego):

• niskie prowizje za zawieranie transakcji na giełdzie
• szybkość działania
• dostęp do notowań w czasie rzeczywistym
• bieżący podgląd inwestycji

Na szczególną uwagę zasługuje konto maklerskie w mBanku. Idealne na początek (i nie tylko), gdyż jest bardzo proste w obsłudze, a otwarcie i prowadzenie nic nie kosztuje. Przede wszystkim jednak ma obecnie najniższe prowizje na rynku 0,39%, a minimalna prowizja wynosi 3zł. W przypadku WBK prowadzenie rachunku to 55zł rocznie, prowizja 0,49%, minimum 6zł. Dla początkującego inwestora są to dość znaczące różnice.

Wiedza – skąd ją czerpać?

Internet daje duże możliwości, także jak chodzi o wiedzę na temat gry na giełdzie.

• Fora internetowe – bardzo dobre do wymiany doświadczeń, jednak nie nadają się do nauki podstaw. Głównym minusem for jest to, że sporo użytkowników to nastolatkowie grający w wirtualne gry giełdowe. Dodatkowo spotkasz tam masę sprzecznych teorii i wielu naganiaczy.
• Portale finansowe – są przeznaczone dla bardziej zaawansowanych graczy dysponujących dużymi środkami. Oczywiście warto je śledzić nawet na początku nauki, przede wszystkim wszelkiego rodzaju newsy z parkietu. Ogromną zaletą jest profesjonalizm tych serwisów. Wato odwiedzić Onet.pl, Money.pl, Bankier.pl
• Poradniki – świetne miejsce, żeby zacząć zbieranie wiedzy. Autorzy to głównie mali inwestorzy i pasjonaci, którzy sami grają na giełdzie i dzielą się swoją wiedzą z początkującymi. 

Literatura

Naukę podstaw jednak najlepiej zacząć od książek. Mają one wiele zalet, choćby taką, że całą wiedzę można znaleźć w jednym miejscu. Ponadto autor książki zwykle jest konsekwentny w tym co mówi, w odróżnieniu od zlepku informacji z sieci. Sam fakt, że książka została wydana oznacza, że pisał ją ekspert w dziedzinie inwestowania na giełdzie. Należy zwrócić też uwagę na język, jakim została napisana. Z wiadomych względów trudno zrozumieć podręczniki akademickie. Najlepszą opcją na początek jest “Giełda papierów wartościowych – kompendium”. Składa się z 4 części, które można kupić razem lub osobno.

Pieniądze – ile potrzeba?

Żeby zacząć grać na giełdzie potrzebujesz pieniędzy. Muszą być to wolne środki (to bardzo ważne). Kapitał, którego nie będziesz potrzebował w najbliższym czasie i jesteś w stanie pogodzić się z jego stratą. Nie mogą być to pieniądze z kredytu, tym bardziej cudze. Oczywiście im większą gotówką dysponujesz, tym większe będą potencjalne zarobki. Zwykle mówi się o kwotach rzędu kilku do kilkunastu tysięcy złotych. Oczywiście jeśli posiadasz tylko 1000zł, również możesz zainwestować na giełdzie.

Jedynym ogranicznikiem w dół jest wysokość minimalnych prowizji na Twoim koncie, a co z tym idzie opłacalność. Przykład: kupujesz akcje za 30zł + 3zł min. prowizji, zarabiasz na nich 20%, sprzedajesz za 36zł – 3zł min. prowizji. Zarabiasz 6zł, ale wydajesz 6zł na prowizję i wychodzisz na zero. Teraz przelicz to samo dla kwoty 300zł (zarobisz 54zł po odjęciu prowizji).